Granola met wijn

Ken je dat? Dat je opeens ontdekt dat je een hobby hebt?
Maar eigenlijk alleen het woord al zorgt bij mij voor rijzende nekharen en een te groot inbeeldingsvermogen.

Vroeger, toen ik nog wel eens professioneel andermans cv of LinkedIn-profiel doorakkerde, vond ik het onderaan de pagina pas leuk worden. Meestal was het opgeschrevene dodelijk saai: lezen, reizen, vrienden… Ja, makkelijk, dát vindt iedereen leuk. Maar toch, als dan iemand het lef had om als favoriete tijdsbesteding paaldansen of LARP in te vullen, viel het daarna niet meer mee om zonder glimlach het sollicitatiegesprek in te gaan. Een goede hobby invullen is daarmee lastiger dan je werkervaring. Aan geregistreerde liefhebberijen doe ik sindsdien niet meer.
Nu ben ik plots al wekenlang, naar een recept van Koken met Karin, havermout met noten aan het roosteren. Met steeds nieuwe toevoegingen als gember, chocola, kokos of mulberries. De wekpotten zijn niet aan te slepen en iedereen moet eraan geloven. Ik hou het voorlopig nog even op een onschuldige fase.
Om het proces op z’n minst een professionele omlijsting te geven moest er wijn bij. Maar een wijn-spijsadvies vóór twaalven is – hoe mooi ook – lastig te slijten.
Je slaat daarom twee vliegen in een klap als je de granola – want dat is namelijk het resultaat van al het gerooster – verwerkt in een nagerecht. In een vijgen-dadeltaart met chocolade bijvoorbeeld. Met granola in plaats van bloem. Supergezond, en je presenteert je gasten een lekker én origineel dessert. Schenk er dan eens een sherry bij. Een sherry gemaakt van de zoete pedro-ximénezdruif. De druiven van deze versterkte wijn worden in de zon gedroogd en volgens de traditionele sherrymethode wordt de wijn langdurig in vaten opgevoed. Je ruikt en proeft uiteindelijk cacao, rozijnen, noten en vijgen. Een soort vloeibare granola eigenlijk!
Of je schenkt de favoriet van Lodewijk XIV erbij, de elegante Hongaarse Tokaji Aszú. In deze amberkleurige zoete wijn worden eveneens gedroogde druiven verwerkt, maar in tegenstelling tot de PX is een deel van de druiven door de schimmel Botrytis cinerea aangetast. De schimmel laat de schil barsten en zorgt daardoor voor ingedroogde, geconcentreerde druiven met een extreem hoog suikergehalte. Kenmerkende botrytusgeuren en -smaken als caramel, rozijnen, honing en een vleugje citrus maken deze wijn tot een betoverend genot. Maar anders dan in dé botrytuswijn die bijna iedereen wel kent, de Franse Sauternes, worden in deze Hongaar ook niet-aangetaste druiven gebruikt. Dit maakt hem wat lichtvoetiger en het zorgt voor een mooi evenwicht tussen zoet, zuur en fruit. Welke je ook kiest, drink hem wel lekker gekoeld!
Met deze mooie matches op zak kan ik weer even ongegeneerd verder met mijn granola-obsessie. Of zal ik toch maar even eerst mijn LinkedIn-profiel gaan aanpassen?

Voor een mooi recept voor een taart met granola, zie http://fashionfoodfunforever.nl/wordpress/?p=523