DRUIFLUIS

Miss WineLane schiet te hulp en loodst je door het wilde woud der wijnterminologie. Met deze week:
DRUIFLUIS

Miss WineLane schiet te hulp en loodst je door het wilde woud der wijnterminologie. Met deze week:
DRUIFLUIS

Wat is het?

De phylloxera vastatrix (oftewel: de druifluis) is een uit Amerika afkomstige luisje dat huist in de wortels van een wijnrank. De druifluis is dodelijk voor de overkoepelende druivensoort Vitis vinifera, de druivenplant waar eigenlijk alle Europese druivenrassen (chardonnay, cabernet franc, pinot gris etc.) onder vallen. Aan het einde van de 19e eeuw heeft de druifluis daarom bijna de gehele Europese wijnbouw om zeep geholpen.

Wat gebeurde er?

De phylloxera vastatrix is door de mens rond 1860 vanuit Noord-Amerika in Europa terechtgekomen. Zo’n druifluis nestelt zich in het wortelsysteem van een druivenplant en vermenigvuldigt zich daar met grote snelheid. Doordat de wortelstok door de larven allemaal kleine wondjes oploopt, gaat het sap verloren en is opname van water en mineralen niet meer mogelijk. Bovendien dringen schimmels en andere infectieziekten makkelijker de stok binnen, waardoor de plant afsterft.

De razendsnelle verspreiding van de druifluis na 1870 zorgde voor grote problemen in de Europese wijnbouw. De eerste symptomen werden geconstateerd in de Rhône, maar vele andere  belangrijke gebieden – ook buiten Frankrijk – volgden in een beangstigend hoog tempo. Hele wijngebieden werden verwoest; in Frankrijk was dat zelfs meer dan 70% van alle wijngaarden. Het kostte ruim 20 jaar voordat er een oplossing gevonden werd, vooral ook omdat het volstrekt onduidelijk was wat het probleem eigenlijk was.
Heel veel wijnboeren trokken naar andere landen om daar hun geluk te beproeven; naar Spanje bijvoorbeeld, of zelfs naar Zuid-Amerika. Vandaar dat er aan de andere kant van de oceaan nog altijd van typisch Franse druivenrassen (zoals malbec en carmenère) wijn wordt gemaakt.

De oplossing

De druivenstokken van de Amerikaanse druivensoort, de Vitis labrusca – eigenlijk het lullige broertje van de ‘nobele’ Vitis vinifera – bleek wel resistent tegen de phylloxera te zijn. En omdat het nog altijd niet gelukt is een echte oplossing te vinden om de druifluis uit te roeien, worden bijna alle Europese druivenrassen op zijn Amerikaanse onderstokken geënt.
In sommige gebieden staan trouwens nog wel ongeënte druivenstokken, zoals bijvoorbeeld in Chili. Dit heeft waarschijnlijk te maken met zanderige ondergronden (waarin de luis zich moeilijk lijkt te kunnen verplaatsen) en zee-invloeden. Of de Amerikaanse onderstokken hebben gezorgd voor een andere smaak van de druiven zullen we nooit echt te weten komen.

Related Posts